چند لحظه بی قراری و بعد...
تقدیم به تمام دختران و پسران سرزمینم...
چشمام رو می بندم تا شاید بتونم نم چشم هامو از دلم! پنهون کنم.
یکی زنگ زده بود.وقتی گفتم کیه؟گفت:"دوست دارم!" شک کردم درو
براش باز کنم یا نه...آخه توی خونهء دلم بود.خیلی واسم ارزش داره.همش
نگرانشم که مبادا...
گفتم:غریبه چی کارم داری؟ کی هستی؟
شروع کرد برام گفتن از لالایی هر شبی که برای دلم می خونم...
تعجب کردم.صدای من رو می شنیده. فکر کردم پس حتما چند شبی گوش
وایستاده!پس حتما می خواد همین جا بمونه!
هنوز پشت در بودم.صداش نزدیک تر شده بود.حس کردم غریبه می خواد آشنای
همیشگی بشه.لای در رو آروم باز کردم.هیچی نبود.هیچ کی نبود.حتی نموند که بگه
اشتباه شده"که بگه زنگ رو اشتباه زدم.فقط یه صدا از دور فریاد زد: زیاد سخت می گیری.
صدای باد بود.صدای همون غریبه بود...
دلم میگه: کی بود؟ چی می گفت؟
گفتم: هیچ کی. صدای باد بود! تو که میدونی صدای باد خیلی تو این خونه می پیچه.
مشکوک به اشک هام نگاه می کنه.
می گم: خوب چیه.اشکام زود می یاد دیگه!
کنارم می شینه میگه: تو که می دونی با گریه کردنت مشکل ندارم!ولی هوای بارونی
هوای همیشگی من...یعنی دلت نشه ها! گفته باشم!
یه لبخند کج می زنم! می گه: لبخند کجت هم قشنگه! خنده ام می گیره...
می گم: من باید مراقب تو باشم"حالا تو مراقب منی؟!
می گه: مگه با هم دوست نیستیم؟
می گم: اهو اهو...هستیم هستیم.
به خاطر تو بازم قوی می مونم...بازم قوی می مونم...مگه اصلا غیر از این از من
انتظار داری؟!
نباید از غریبه هم دلگیر باشم. شاید خونه آروم و قرارش این جا نبود...
می گه:ا گه دلخوری از اون" این جا بمونه جای زندگی من تنگ میشه ها! تو که
نمی خوای دوباره با هم دعوا کنیم!
می گم: دیوونه! تو دل منی. نمی ذارم اذیت شی...باید همیشه رها از فکرهای
مردم آزار باشی...باید همیشه رها و آروم بمونی...آهای غریبه دنیا اون قدر ها هم سخت
نیست. لحظه های بی قراری تموم می شن و بعد دوباره زندگی...دوباره امید...