راز لبخند مونالیزا
راز شگفت انگیز لبخند مونالیزا فاش شد!!!
تابلوی نقاشی مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، شاهکار لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغن بر روی صفحه چوب سپیدار بین سالهای 1503 تا 1506 میلادی نقاشی شده است.
در طی خبرهایی منتشر شده محققان با استفاده از فناوری موسوم به طیف نمایی شبرنگ اشعه ایکس در مطالعه نقاشی معروف لئوناردو داوینچی، موفق شدند بدون برداشتن نمونه از نقاشی و صدمه زدن به آن، به شیوه رنگآمیزی و قرار گرفتن این لایهها در نقاط مختلف چهره مونالیزا، پی ببرند.
به گزارش خبرآنلاین، دانشمندان موفق به کشف این نکته شدهاند که داوینچی در نقاشیهایش جلوهای به کار میبرد که به «سفوماتو» یا محوکاری شهرت دارد. آن ها به این نتیجه رسیدهاند که داوینچی برای خلق این جلوه بصری، حدود 40 لایه بسیار نازک رنگی روی نقاشیهایش به کار برده و برای این کار از انگشت دستش استفاده کرده است چنان چه هیچ گونه رد قلم مو یا کونتور (خط شکل ساز) در این نقاط دیده نمی شود.
این لایههای نازک به صورت رنگدانههای همخانواده، برای سایه دور دهان مونالیزا استفاده شده که موجب شده لبخندش چندان واضح نباشد و در نگاه مستقیم به چهره اش،این لبخند محو میشود.
از آن جا که ماهها طول میکشد تا این لایهها خشک شوند. کشیدن این نقاشی و رسیدن به این ایدهآل، سالها طول کشیده است.
داوینچی به دلیل استفاده از ترفند محوکاری، در ترکیب سایهها و همچنین محو کردن خطوط طراحی نقاشی شهرت دارد، اما شیوه دقیق این هنرمند در به کار بستن این ترفند سالها متخصصان هنری را به خود مشغول کرده بود.
این کشفهای جدید، حاصل تلاش در آزمایشگاه مرکز تحقیقات و ترمیم موزه فرانسه و موسسه پرتوافکنی اروپا است. دکتر فیلیپ والتر، سرپرست این تحقیقات در ژورنال علمی Angewandle Chemie نوشت: «کمال تکنیک نقاشی لئوناردو داوینچی همیشه سحرآمیز بوده است. تغییر تدریجی سایهها و رنگها از روشنایی به تاریکی اصلا ملموس نیست. مهمتر این که شیوه نقاشی پوست انسان در پرترههای داوینچی به دلیل اهمیت بالایشان به اظهار نظرهای گوناگونی دامن زده است.» او افزود:«باید تاکیدی جداگانه بر نازکی لایههای رنگی کرد: این مسئله بر دقت بالای نقاش به هنگام اعمال این لایهها صحه میگذارد. همچنین ضخیم شدن تدریجی این لایهها نشان میدهد برای رسیدن به چنین سایهای باید لایههای نازک بسیاری به کار رفته باشد. حتی امروز هم کار داوینچی در خلق این لایهها بسیار عجیب و جالب است.»
علاوه بر مونالیزا، دانشمندان در این تحقیق رنگ سایههای پوست در شش نقاشی مشهور دیگر داوینچی را نیز، بررسی کردند. «مریم مقدس در صخرهها»، «Madonna of the Carnation»، «یوحنای تعمیدگر» و «مریم مقدس و کودک» از جمله این نقاشیها بودند.
دانشمندان کشف کردند هر لایه دو میکرومتر ضخامت دارد و این مقدار، معادل یک پنجاهم ضخامت تار موی انسان است. در نقاط روشن پوست، این لایهها بسیار نازکند و در نقاط تاریک، ضخامت آن ها تا 55 میکرومتر میرسد. نکته جالب توجه، استفاده داوینچی از رنگدانههای سیاه و قرمز است که با استفاده از فناوریهای تحقیقی معمول، اصلا قابل تشخیص نیستند. دکتر والتر و گروهش معتقدند داوینچی برای رسیدن به نقطه اوج محوکاری با رنگهای مختلف تجربیات بسیاری از سرگذرانده است.
پروفسور فرانسیس ایمس-لوئیس، مورخ هنری برجسته و معاون انجمن لئوناردو داوینچی- سازمانی که مخصوص تحقیق روی آثار این نقاش است- گفت: «برای لئوناردو داوینچی بسیار مهم بود تا طیف رنگهایش چنان ملایم باشند که تغییر تدریجی رنگها از تاریکی تا روشنایی در آن ها مشخص نباشد. درست مثل دنیای واقعی. اهمیت محوکاری در همین است.»
بنابراین بی راه نیست که لئوناردو داوینچی با ضریب هوشی ۲۲۰ لقب باهوش ترین فرد را به خود اختصاص داده، همان طور که ba hame ba hich عزیز در پست IQ-TEST به این موضوع اشاره کرده.