سینمای خنده یا كمدی به ویژه در دوران كلاسیك، با بازیگران موفق و قدرتمند خود نظیر «استن لورل» و «اولیور هاردی» در قاب هنر هفتم ماندگار شده و آثار بازی این دست هنرمندان، با وجود گذشت سال ها از مرگشان همچنان جذاب برای مخاطب امروز است. سینمای كمدی به دلیل نوع بیان و طرح مضمون، به ویژه در دوران كلاسیك، به شدت متكی به فیزیك و نوع بازی، چه در موقعیت و یا كلام بازیگر بوده و وجود بازیگران قدرتمندی چون لورل و هاردی بر ماندگاری این بخش از سینمای جهان كمك شایانی كرده است.

بازی آن ها به تدریج مورد توجه «هال روچ»، تهیه كننده سرشناس شركت یونیورسال قرار گرفت. اگرچه در آن زمان بازی آن ها، فاقد جذابیت های سینمایی كمدین هایی چون «چارلی چاپلین»، «هارولد لوید» و «باستر كیتن» بود، اما به تدریج توانایی حیرت آورشان در پانتومیم، مورد توجه تماشاگران سینما قرار گرفت.

در واقع، همکاری این گروه دو نفره، با بازی در فیلم صامت  «سگ خوشبخت»  آغاز شد که نتیجه این همکاری، تولید فیلم های کمدی در یک دوره سی ساله توسط این دو بازیگر است.

لورل و هاردی به شكل بسیار ماهرانه ای، طنز كلامی را با شوخی های بصری درآمیختند كه موجب موفقیت بیشتر آنان شد. فیلم های سینمایی آنان در دهه ١٩٣٠ از موفق ترین آثار كمدی تاریخ سینما محسوب می شود و هنوز هم شبكه های پرشمار تلویزیونی در سراسر جهان، این آثار را در ساعات پربیننده خود پخش می كنند. اولین فیلم سینمایی رنگی آن ها درسال ١٩٣٠ «آواز غیرمنتظره» نام داشت كه نگاتیوهای آن، بعدها از بین رفت و اكنون تنها دقایقی از آن، باقی مانده است. سال ١٩٣٢ فیلم كوتاه «جعبه موسیقی» با حضور «لورل و هاردی» برنده اسكار بهترین فیلم كوتاه شد. با بالا گرفتن محبوبیت این دو، «هال روچ» بسیاری از پروژه های سینمایی خود را لغو كرد، تا تمام وقت خود را به تهیه كمدی های جاودانه محبوب ترین زوج تاریخ سینما اختصاص دهد.

طنز لورل و هاردی، به طور عمده طنز بصری محسوب می شود، البته بر مبنای شخصیت پردازی در موقعیت های كمیك (كمدی موقعیت). دیالوگ های لورل و هاردی ماهیت پیچیده ای دارد و از ویژگی های منحصر به فرد این زوج كمدین می باشد. شخصیت و رابطه بسیار نزدیك و در عین حال پراصطكاك آن ها باعث می شد تا آنان، از انجام ساده ترین كارها در سكانس های مختلف باز بمانند. كمدی لورل و هاردی حول محور وقایعی شكل می گیرد كه طی آن ها یك ایده ساده، مبنای شوخی های بصری بی پایان است. هاردی چهره ای جدی داشت و نهایت تلاش خود را به كار می گرفت، تا تشخص خود را حفظ كند. اگرچه وی به شكلی باورنكردنی ساده دل و احساساتی بود. از آن سو «لورل» برخلاف چهره ساده لوح و پز ابلهانه ای كه به خود می گرفت، در موقعیت های مختلف با رندی خاصی، سعی در حفظ منافع خود و دور زدن همراه چاق و ساده دلش داشت، در حالی كه بدون همراهی او حتی از انجام كوچك ترین كارها هم عاجز بود.

 


تصاویری متفاوت از دو طناز معروف سینمای جهان