دانشجویان دانشگاه علم و صنعت

از زمین تا آسمان

چشمهای شاعر،در جنوبی لطیف و متعالی، در چشمخانه می گردد

و از آسمان تا زمین و از زمین تا آسمان

بلندای هستی را می نگرد.

و در کارخانه خیال هیولای گنگ و نا پیدای هستی را شکل می بخشد

آنگاه قلمش آنچه را که چون هوا نیست می نماید

به نام و نشان و چهره ی آشنا در میان می آورد.  

                               (رویای نیمه شب تابستان،پرده چهارم،صحنه اول)

 from heaven to earth

the poet's eye, in a fine frenzy rolling,

doth glance from heaven to earth,from

earth t heaven;

and, as imagination bodies forth

the forms of things unknown,the poet's pen

turns them to shaps, and gives to airy

nothing

a local habitation and a name.

                                                        (midsummer night's dream, act IV, scene 1)